ကလေးများ ဘောလုံးလေ့ကျင့်ရာတွင် မိဘများပြုလုပ်သော အမှား ၇ ခု

ကလေးများ ဘောလုံးလေ့ကျင့်ရာတွင် မိဘများပြုလုပ်သော အမှား ၇ ခု

ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှု၏ အဓိကရလဒ်သည် အသက်ငယ်စဉ်ကတည်းက ခက်ခဲသောနည်းစနစ်များကို အတင်းကျက်မှတ်ခြင်းမဟုတ်ပါ။ အသက် ၆ နှစ်မှ ၈ နှစ်အတွင်း ကလေးများအတွက် ဘောလုံးကို ခြေထောက်နှင့် ရင်းနှီးစေခြင်း၊ ပထမဆုံးထိတွေ့မှုကို တည်ငြိမ်စေခြင်း၊ လမ်းကြောင်းပြောင်းရွှေ့နိုင်ခြင်းနှင့် အသင်းဖော်ကို ကြည့်ပြီး ပေးပို့နိုင်ခြင်းက ပိုအရေးကြီးသည်။ အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ ဂျကာတာရှိ လူငယ်ဘောလုံးအကယ်ဒမီများတွင် ထိန်းချုပ်မှု၊ ဒရစ်ဘလင်းနှင့် ကန်သွင်းမှုကို ကစားနည်းပုံစံဖြင့် သင်ကြားကြသည်။ အပတ်စဉ် ၂ ကြိမ်မှ ၃ ကြိမ်၊ တစ်ကြိမ်လျှင် ၃၀ မိနစ်မှ ၄၅ မိနစ် လေ့ကျင့်ခြင်းက လုံလောက်သည်။ ဖီဖာက ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားအတွက် လူငယ်ဖွံ့ဖြိုးရေးတွင် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဘေးကင်းရေးကို အခြေခံထားသည်။ နားထောင်ပါ—အရေးကြီးတာက ဒီနေရာပါ။ ကလေးကို ကြယ်ပွင့်ကစားသမားဖြစ်အောင် အလျင်မလိုဘဲ ကစားချင်စိတ်၊ မှန်ကန်သောအခြေခံနှင့် သင့်တော်သောနားချိန်ကို ဦးစားပေးပါ။

ပိုမိုလေ့လာရန်

Photo by SONIC on Pexels

အဓိကအဖြေက ဘာလဲ။

ကလေးကို ဘောလုံးကစားနည်းသင်ပေးရာတွင် အကောင်းဆုံးနည်းမှာ ကစားပျော်စရာလေ့ကျင့်ခန်းများဖြင့် ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှု၊ ပထမဆုံးထိတွေ့မှု၊ ဒရစ်ဘလင်း၊ ပေးပို့မှုနှင့် ကန်သွင်းမှုကို အဆင့်လိုက်တည်ဆောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အသက် ၄ နှစ်မှ ၅ နှစ်တွင် ဘောလုံးနှင့် လွတ်လပ်စွာကစားခွင့်ပေးပါ။ အသက် ၆ နှစ်မှ ၈ နှစ်တွင် တစ်ဦးချင်းထိန်းချုပ်မှုနှင့် တိုတောင်းသောပေးပို့မှုကို သင်ပေးပါ။ အသက် ၉ နှစ်ကျော်မှသာ အသင်းဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ပြိုင်ပွဲနည်းဗျူဟာကို တဖြည်းဖြည်းထည့်ပါ။ လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ကြိမ်ကို အပူပေးမှု ၅ မိနစ်၊ အခြေခံနည်းစနစ် ၁၅ မိနစ်၊ ကစားနည်း ၁၅ မိနစ်နှင့် အေးမြစေမှု ၅ မိနစ်ခန့် ခွဲနိုင်သည်။ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ က ကလေးများအတွက် နေ့စဉ် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုကို အားပေးထားသော်လည်း အားကစားလေ့ကျင့်မှုနှင့် အနားယူမှုကို မျှတစေရန် လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရလဒ်ထက် လုပ်ငန်းစဉ်ကို ချီးကျူးပါ။

လက်တွေ့မှာ ကလေးတွေ ဘာတွေမြင်ရသလဲ။

လက်တွေ့ကွင်းထဲတွင် ကလေးများသည် နည်းပြပြောသည့် စကားတိုင်းကို အမြဲနားမထောင်ပါ။ သူတို့သည် ဘောလုံးကို လိုက်ဖမ်းကြသည်၊ မိတ်ဆွေကို တိုက်မိကြသည်၊ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ကန်ကြသည်။ ဒါဟာ မအောင်မြင်ခြင်းမဟုတ်ပါ။ ကလေးဘောလုံးဖွံ့ဖြိုးမှု၏ သဘာဝအဆင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မိဘက ဘေးမှ “အဲဒီဘက်ကန်၊ ဒီဘက်ပြေး” ဟု စက္ကန့်တိုင်းအော်နေပါက ကလေး၏ ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်း ပျောက်သွားသည်။ ပထမဆုံးတွေ့ရှိချက်မှာ ဘောလုံးထိတွေ့မှု အရေအတွက်ဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ် ၃၀ မိနစ်လေ့ကျင့်ရာတွင် ကလေးက ဘောလုံးကို အကြိမ် ၁၀၀ ကျော် ထိတွေ့နိုင်လျှင် ကောင်းသည်။ ဒုတိယအချက်မှာ အမှားပြုလုပ်ခွင့်ဖြစ်သည်။ တတိယအချက်မှာ ညာခြေနှင့် ဘယ်ခြေ နှစ်ဖက်စလုံးကို အသုံးပြုခွင့်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ ၂၀၂၄ ခုနှစ် မလေးရှားနိုင်ငံ မလက္ကာရှိ ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုများတွင် ပထမဆုံးထိတွေ့မှုနှင့် နေရာလွတ်ထဲသို့ ပေးပို့မှုကို ခွဲခြားလေ့ကျင့်ခဲ့ကြသည်။ အဲဒီအခြေခံကို မကျော်ပါနှင့်။ အွန်လိုင်းတွင် ကြည့်ပြီး အကောင်းဆုံးကစားသမားကို တစ်ပတ်အတွင်း မွေးဖွားမယ်ဆိုတာ မယုံပါနှင့်။

• ဘောလုံးကို ခြေဖဝါးအတွင်းပိုင်းဖြင့် ရပ်တန့်ခြင်း
• ခြေထောက်အပြင်ဘက်ဖြင့် လမ်းကြောင်းပြောင်းခြင်း
• ခေါင်းမော့၍ ရှေ့နေရာကို ကြည့်ခြင်း
• ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ တိုတောင်းသော ပေးပို့ခြင်း
• အမှားပြီးနောက် ချက်ချင်းပြန်လည်ကြိုးစားခြင်း

ကလေးများအတွက် အခြေခံဘောလုံးနည်းစနစ်လမ်းညွှန်

အရေးအကြီးဆုံး အချက် ၃ ချက်က ဘာတွေလဲ။

ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုတွင် အရေးအကြီးဆုံးအချက် ၃ ခုမှာ ပထမဆုံးထိတွေ့မှု၊ ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်မှုနှင့် လေ့ကျင့်မှုပုံမှန်ဖြစ်မှုဖြစ်သည်။ တစ်ခုချင်းစီကို စာအုပ်ထဲက စကားလုံးအဖြစ်မသင်ဘဲ ဂိမ်းပုံစံဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ အသုံးချစေရမည်။ အသက် ၇ နှစ်အရွယ်ကလေးတစ်ဦးသည် ဘောလုံးကို အမြဲကြည့်နေရပါက ခြေထောက်လှုပ်ရှားမှုကောင်းသော်လည်း ကွင်းမြင်ကွင်းနည်းနေသေးသည်။ ထိုအချိန်တွင် “ဘောလုံးမကန်ခင် အရောင်တစ်ရောင်ပြော” သို့မဟုတ် “မိဘရဲ့လက်ကို ကြည့်ပြီးဘက်ပြောင်း” ကဲ့သို့သော လေ့ကျင့်ခန်းများက ပိုထိရောက်သည်။ အာရှဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ် ၏ လူငယ်ဖွံ့ဖြိုးရေးအခြေခံမူများတွင် နည်းစနစ်နှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပေါင်းစပ်သင်ကြားရန် အလေးပေးထားသည်။ မိဘက ရမှတ်ကိုသာ ကြည့်နေလျှင် အချက်အလက်တစ်ဝက်ပဲ မြင်နေရသည်။ ကလေးက ဘာကြောင့် အဲဒီပေးပို့မှုကို ရွေးချယ်သလဲဆိုတာက ပိုအရေးကြီးသည်။

၁။ ပထမဆုံးထိတွေ့မှုကို ဘယ်လိုတည်ဆောက်မလဲ။

ပထမဆုံးထိတွေ့မှုကို တည်ဆောက်ရန် ဘောလုံးလာသည့်လမ်းကြောင်းကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းပြီး ခြေထောက်အတွင်းပိုင်းဖြင့် နူးညံ့စွာ ရပ်တန့်စေပါ။ ကလေးသည် ဘောလုံးကို ခြေထောက်အောက်တွင် တင်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ နောက်ထပ်လှုပ်ရှားမှုအတွက် သင့်တော်သောနေရာသို့ ချထားရမည်။ ပေ ၃ မှ ၅ ပေအကွာမှ မိဘက ဖြည်းဖြည်းပေးပို့ပြီး ကလေးက ဘယ်ခြေ၊ ညာခြေ အလှည့်ကျ ထိန်းချုပ်စေပါ။ ပထမအပတ်တွင် အမြန်နှုန်းမလိုပါ။ ထိတွေ့မှု၏ လမ်းကြောင်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာဟန်ချက်နှင့် ခေါင်းမြှောက်နိုင်မှုကိုသာ ကြည့်ပါ။ ဂျကာတာနှင့် ကွာလာလမ်ပူရှိ လူငယ်အကယ်ဒမီများတွင် ဘောလုံးရပ်တန့်ပြီး ချက်ချင်းဒရစ်ဘလင်းစေသည့် လေ့ကျင့်ခန်းကို အသုံးများသည်။ ဒီလေ့ကျင့်ခန်းက ဘောလုံးကို ရပ်ထားရုံဖြင့် မပြီးကြောင်း သင်ပေးသည်။ နားထောင်ပါ—အရေးကြီးတာက ဒီနေရာပါ။ လှပသောထိတွေ့မှုထက် နောက်တစ်ဆင့်သို့ သွားနိုင်သော ထိတွေ့မှုက ပိုတန်ဖိုးရှိသည်။

၂။ ဒရစ်ဘလင်းနဲ့ ခေါင်းမော့ကြည့်ခြင်းကို ဘယ်လိုသင်မလဲ။

ဒရစ်ဘလင်းသင်ရာတွင် အမြန်ဆုံးပြေးနိုင်ခြင်းထက် ဘောလုံးနှင့် ခြေထောက်ကြားအကွာအဝေးကို ထိန်းထားနိုင်ခြင်းက အခြေခံဖြစ်သည်။ မျဉ်းတန်း ၅ ခု သို့မဟုတ် ပလတ်စတစ်အမှတ်အသား ၄ ခုကို ၁ မီတာခန့်စီ ချထားပြီး ကလေးကို ထိတွေ့မှုသေးသေးဖြင့် ဖြတ်သန်းစေပါ။ တစ်ကြိမ်တွင် ညာခြေ၊ နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ဘယ်ခြေ အသုံးပြုပါ။ ထို့နောက် မိဘက အရောင်တစ်ခု သို့မဟုတ် လက်ဟန်တစ်ခု ပြသပြီး ကလေးက သတ်မှတ်ထားသောဘက်သို့ ပြောင်းရမည်။ ဒီနည်းက ဘောလုံးကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည့် အလေ့အထကို လျှော့ချပေးသည်။ အသက် ၆ နှစ်အောက်ကလေးများအတွက် အမှတ်အသားအရေအတွက်ကို ၃ ခုသာထားပြီး လေ့ကျင့်ချိန်ကို ၁၀ မိနစ်အောက် ထိန်းပါ။ အလွန်ရှည်လျားသော လေ့ကျင့်မှုက နည်းစနစ်မတိုးဘဲ အာရုံစူးစိုက်မှုကျစေသည်။ ကလေးဘောလုံး ဒရစ်ဘလင်းလေ့ကျင့်ခန်းများ

ဒီအဆင့်အတွက် မိဘများ လက်တွေ့အသုံးချနိုင်သော စီမံချက်က အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။

1. ၂ မိနစ်ခန့် လွတ်လပ်စွာ ဘောလုံးထိတွေ့စေပါ။
2. ၅ မိနစ်ခန့် အမှတ်အသားများကြား ဒရစ်ဘလင်းစေပါ။
3. ၅ မိနစ်ခန့် အရောင် သို့မဟုတ် အသံအမိန့်အတိုင်း လမ်းကြောင်းပြောင်းစေပါ။
4. ၅ မိနစ်ခန့် မိဘနှင့် တစ်ဦးချင်းယှဉ်ပြိုင်ကစားပါ။
5. အဆုံးတွင် ကလေးအကြိုက်ဆုံးလှုပ်ရှားမှုကို ပြန်ရွေးစေပါ။

၃။ ပေးပို့မှုနဲ့ ကန်သွင်းမှုကို ဘယ်လိုမျှတအောင် သင်မလဲ။

ကန်သွင်းမှုကို အစောဆုံးအောင်မြင်မှုဟု မသတ်မှတ်ပါနှင့်။ ကလေးက ဘောလုံးကို အဝေးသို့ကန်နိုင်သော်လည်း မိတ်ဖက်ကို တိကျစွာ မပေးနိုင်ပါက ကစားနည်းအခြေခံမပြည့်စုံသေးပါ။ ပေးပို့မှုအတွက် ပေ ၅ မှ ၈ ပေ အကွာအဝေး၊ ဘောလုံး၏အလယ်ဗဟိုနှင့် ခြေထောက်ထောက်ထားသည့်နေရာကို အရင်ပြပါ။ ထို့နောက် ရွေ့လျားနေသော မိတ်ဖက်ထံသို့ ဘောလုံးပေးပို့စေပါ။ “ခြေထောက်ဆီပေး” နှင့် “နေရာလွတ်ဆီပေး” ဆိုသော အခြေအနေ ၂ ခုကို ခွဲခြားသင်ပေးခြင်းက ထူးခြားသော အကျိုးရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့် မိတ်ဖက်ရပ်နေပါက ခြေထောက်ဆီပေးရမည်၊ မိတ်ဖက်ပြေးနေပါက ရှေ့နေရာလွတ်ဆီပေးရမည်။ အသက် ၈ နှစ်အောက်ကလေးများအတွက် လေ့ကျင့်မှုတစ်ကြိမ်တွင် ပေးပို့မှု ၂၀ မှ ၃၀ ကြိမ်ခန့် လုံလောက်သည်။ ကန်သွင်းမှုကို ၁၀ ကြိမ်ခန့်သာ ထည့်ပါ။ ရမှတ်တစ်ခုရသည်ထက် ဆုံးဖြတ်ချက်မှန်တစ်ခုကို ချီးကျူးပါ။

လက်တွေ့အချက်အလက်တစ်ခုရှိသည်။ ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုတွင် အရွယ်ရောက်သူများ ပြုလုပ်သော အမှားအများဆုံးမှာ လေ့ကျင့်မှုတစ်ခုတည်းအတွင်း ဒရစ်ဘလင်း၊ ပေးပို့မှု၊ ကန်သွင်းမှုနှင့် နည်းဗျူဟာအားလုံးကို ထည့်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသို့လုပ်လျှင် လေ့ကျင့်ခန်းများစွာ ပြုလုပ်ထားသော်လည်း ပြန်လည်တုံ့ပြန်ချက်မှာ တိကျမှုမရှိတော့ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့အနေဖြင့် အပတ် ၄ ပတ် စီမံကိန်းတစ်ခုတွင် တစ်ပတ်လျှင် အဓိကစွမ်းရည် ၂ ခုသာထားရန် အကြံပြုသည်။ ပထမပတ်တွင် ထိန်းချုပ်မှုနှင့် ဒရစ်ဘလင်း၊ ဒုတိယပတ်တွင် ပေးပို့မှုနှင့် လက်ခံမှု၊ တတိယပတ်တွင် နေရာလွတ်ရှာဖွေမှု၊ စတုတ္ထပတ်တွင် ကစားနည်းအတွင်း ပေါင်းစပ်အသုံးပြုမှု ဖြစ်သည်။ ဒီပုံစံက မိဘများ၏ “တစ်နေ့တည်းနဲ့ အားလုံးကျွမ်းရမယ်” ဆိုသည့် စိတ်ကူးကို မှန်ကန်စေသည်။

လေ့ကျင့်နည်းများကို ကြည့်ရန်

Photo by Franco Monsalvo on Pexels

ဘယ်လိုအခြေအနေတွေမှာ သတိထားရမလဲ။

အထူးသတိထားရမည့် အခြေအနေများမှာ နာကျင်မှုကို လျစ်လျူရှုခြင်း၊ လေ့ကျင့်ချိန်လွန်ကဲခြင်း၊ အသက်အလိုက်မဟုတ်သော ဘောလုံးအရွယ်အစားအသုံးပြုခြင်းနှင့် အနိုင်ရမှုကို အလွန်အမင်းဖိအားပေးခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ ကလေးက ဒူး၊ ခြေကျင်းဝတ် သို့မဟုတ် ခြေဖဝါးနာကျင်မှုကို ပြောပါက ဆက်ကစားစေခြင်းမပြုပါနှင့်။ ရောင်ရမ်းခြင်း၊ လမ်းလျှောက်ရာတွင် မညီခြင်း သို့မဟုတ် နာကျင်မှု ၂၄ နာရီကျော် ဆက်ရှိခြင်းဖြစ်ပါက ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းထံ ပြသပါ။ အမေရိကန်ကလေးအထူးကုအကယ်ဒမီ က ကလေးအားကစားတွင် အနားယူချိန်နှင့် ရေဓာတ်ဖြည့်တင်းမှုကို အရေးကြီးစွာဖော်ပြထားသည်။ ဘောလုံးအရွယ်အစားလည်း သက်ဆိုင်သည်။ အသက် ၈ နှစ်အောက်ကလေးများအတွက် အလွန်ကြီးသော ဘောလုံးသည် ပထမဆုံးထိတွေ့မှုကို ခက်ခဲစေသည်။ မိုးအပူချိန်မြင့်သော မြန်မာနိုင်ငံ၊ အင်ဒိုနီးရှားနှင့် မလေးရှားဒေသများတွင် ၁၅ မိနစ်မှ ၂၀ မိနစ်တိုင်း ရေသောက်နားချိန် ထည့်ပါ။ မိဘက အားကစားသမားကို လေ့ကျင့်နေသည်မဟုတ်ပါ။ ကြီးထွားနေသော ကလေးကို ကူညီနေခြင်းဖြစ်သည်။

• နာကျင်မှုရှိနေစဉ် ပြိုင်ပွဲမဝင်စေပါနှင့်။
• နေရောင်ပြင်းချိန်တွင် လေ့ကျင့်ချိန်လျှော့ပါ။
• လျှောကျနိုင်သော မြက်ခင်း သို့မဟုတ် ကျောက်ခင်းနေရာကို ရှောင်ပါ။
• အရွယ်အစားမှန်သော ဖိနပ်နှင့် ခြေအိတ်ကို အသုံးပြုပါ။
• အနိုင်ရခြင်းထက် အားထုတ်မှုကို ချီးကျူးပါ။
• တစ်ပတ်လျှင် အနည်းဆုံး ၁ ရက် အားကစားနားရက်ထားပါ။

မိဘများ မကြာခဏပြုလုပ်သော အမှား ၇ ခု

၁။ အသက် ၆ နှစ်ကလေးထံမှ အသက် ၁၆ နှစ်ကစားသမားကဲ့သို့ နည်းဗျူဟာတောင်းခြင်း။
၂။ လေ့ကျင့်မှုတစ်ကြိမ်လုံး မိဘက အမိန့်ပေးနေခြင်း။
၃။ ညာခြေတစ်ဖက်တည်းကိုသာ အသုံးပြုစေခြင်း။
၄။ ဘောလုံးကို အလွန်ကြီးသောအရွယ်အစား ရွေးခြင်း။
၅။ ရမှတ်နှင့် အနိုင်ရမှုကိုသာ ချီးကျူးခြင်း။
၆။ အပူပေးမှုနှင့် အေးမြစေမှုကို ဖြတ်ကျော်ခြင်း။
၇။ နာကျင်မှုကို “အလေ့အကျင့်ပဲ” ဟု မှားယွင်းယူဆခြင်း။

လူငယ်ဘောလုံးကစားသမားများအတွက် ဘေးကင်းရေးလမ်းညွှန်

အဆုံးသတ်ဆုံးဖြတ်ချက်က ဘာလဲ။

ကလေးကို ဘောလုံးကစားနည်းကောင်းစွာ သင်ပေးနိုင်ရန် အကောင်းဆုံးဗျူဟာမှာ နည်းစနစ်ကို အပိုင်းငယ်များခွဲ၍ လေ့ကျင့်ခြင်း၊ ကစားနည်းထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချစေခြင်းနှင့် အမှားပြုလုပ်ခွင့်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ အသက် ၄ နှစ်မှ ၅ နှစ်တွင် ပျော်ရွှင်စွာကစားခြင်းကို ဦးစားပေးပါ။ အသက် ၆ နှစ်မှ ၈ နှစ်တွင် ထိန်းချုပ်မှု၊ ဒရစ်ဘလင်းနှင့် ပေးပို့မှုကို အခြေခံထားပါ။ အသက် ၉ နှစ်ကျော်မှသာ နေရာယူမှုနှင့် အသင်းနည်းဗျူဟာကို တဖြည်းဖြည်းတိုးပါ။ ပန်းသွင်းမှုသည် FIFA World Cup၊ အသင်းဗျူဟာ၊ ကစားသမားစာရင်းအင်းနှင့် ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားသတင်းများကို အဓိကဖော်ပြသည့် အကြောင်းအရာဆိုက်ဖြစ်သော်လည်း ကလေးလေ့ကျင့်မှုအတွက် အွန်လိုင်းခန့်မှန်းချက်များထက် လက်တွေ့နည်းပြနှင့် ဘေးကင်းရေးအချက်များကိုသာ ယုံကြည်သင့်သည်။ ကလေး၏ ကစားချင်စိတ် လျော့သွားပါက အစီအစဉ်မှားနေပြီ။ လေ့ကျင့်မှုကို ရိုးရှင်းစေပါ၊ ရေသောက်နားချိန်ပေးပါ၊ တိုးတက်မှုကို ၄ ပတ်စီတိုင်း ပြန်သုံးသပ်ပါ။ အဲဒါက လက်တွေ့အလုပ်လုပ်တဲ့နည်းဖြစ်သည်။

အချက်အလက်များကို ဆက်လက်ဖတ်ရန်

မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ

မေးခွန်း။ ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုဆိုတာ ဘာလဲ။

အဖြေ။ ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုဆိုသည်မှာ အသက်အလိုက် ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှု၊ ဒရစ်ဘလင်း၊ ပေးပို့မှုနှင့် ကန်သွင်းမှုကို ကစားပျော်စရာပုံစံဖြင့် တိုးတက်စေသော လေ့ကျင့်မှုဖြစ်သည်။ အသက် ၄ နှစ်မှ ၅ နှစ်တွင် အခမဲ့ကစားမှု၊ အသက် ၆ နှစ်မှ ၈ နှစ်တွင် အခြေခံထိတွေ့မှုနှင့် အသက် ၉ နှစ်ကျော်တွင် နေရာယူမှုကို ဦးစားပေးသင့်သည်။ ပြိုင်ပွဲရလဒ်ထက် အားကစားအလေ့အကျင့်နှင့် ဘေးကင်းရေးက ပိုအရေးကြီးသည်။

မေးခွန်း။ ကလေးကို ဘယ်အသက်အရွယ်ကစပြီး ဘောလုံးသင်ပေးရမလဲ။

အဖြေ။ ကလေးသည် အသက် ၄ နှစ်ဝန်းကျင်ကတည်းက ဘောလုံးနှင့် လွတ်လပ်စွာကစားနိုင်သည်။ သို့သော် တရားဝင်နည်းစနစ်လေ့ကျင့်မှုကို အသက် ၆ နှစ်မှ ၈ နှစ်အတွင်း ၂၀ မိနစ်မှ ၄၅ မိနစ်ခန့် စတင်နိုင်သည်။ ကလေး၏ ကိုယ်ခန္ဓာဖွံ့ဖြိုးမှု၊ အာရုံစူးစိုက်နိုင်ချိန်နှင့် ကစားချင်စိတ်ကို မိဘက အရင်ကြည့်ရမည်။ အသက်အရွယ်တစ်ခုတည်းဖြင့် ဖိအားပေးဆုံးဖြတ်ခြင်းက မမှန်ပါ။

မေးခွန်း။ ဘောလုံးအရွယ်အစား ဘယ်လိုရွေးရမလဲ။

အဖြေ။ အသက် ၈ နှစ်အောက်ကလေးများအတွက် ပေါ့ပါးပြီး ထိန်းချုပ်ရလွယ်သော လူငယ်အသုံးပြုဘောလုံးကို ရွေးပါ။ ဘောလုံးအလေးချိန်နှင့် အရွယ်အစားသည် ကလေး၏ ခြေထောက်အရွယ်၊ အင်အားနှင့် လေ့ကျင့်မှုပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ကိုက်ညီရမည်။ အလွန်ကြီးသော ဘောလုံးက ပထမဆုံးထိတွေ့မှုနှင့် ပေးပို့မှုကို ခက်ခဲစေသည်။ ဝယ်ယူမီ နည်းပြ သို့မဟုတ် ကလေးအားကစားကျွမ်းကျင်သူထံ အကြံပြုချက်တောင်းပါ။

မေးခွန်း။ ဒရစ်ဘလင်းနှင့် ပေးပို့မှု ဘယ်ဟာကို အရင်သင်ရမလဲ။

အဖြေ။ ဘောလုံးနှင့် ရင်းနှီးစေရန် ဒရစ်ဘလင်းအခြေခံကို အရင်သင်ပြီးနောက် ပေးပို့မှုကို ထည့်သင်သင့်သည်။ သို့သော် နှစ်မျိုးလုံးကို သီးခြားမထားဘဲ ကစားနည်းအတွင်း ပေါင်းစပ်ပါ။ ဥပမာအားဖြင့် အမှတ်အသား ၄ ခုကြား ဒရစ်ဘလင်းပြီး မိတ်ဖက်ထံသို့ ပေးပို့စေပါ။ ဒီနည်းက ကလေးကို ဘောလုံးကိုင်ထားခြင်းနှင့် အသင်းဖော်အသုံးချခြင်း နှစ်ခုစလုံး သင်ပေးသည်။

မေးခွန်း။ ကလေးက ဘောလုံးမကစားချင်တော့ရင် ဘာလုပ်ရမလဲ။

အဖြေ။ လေ့ကျင့်မှုကို ချက်ချင်းရပ်ပြီး ကလေး၏ နာကျင်မှု၊ ပင်ပန်းမှု သို့မဟုတ် စိတ်ဖိအားကို စစ်ဆေးပါ။ အနိုင်ရရန် အော်ဟစ်ခြင်း၊ အခြားကလေးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခြင်းနှင့် အချိန်ရှည်လေ့ကျင့်ခြင်းတို့သည် ကစားချင်စိတ်ကို လျော့စေနိုင်သည်။ တစ်ပတ်နားပြီး ကစားပျော်စရာ လှုပ်ရှားမှုတိုများဖြင့် ပြန်စပါ။ ဆက်လက်ငြင်းဆန်နေပါက ကလေး၏ ဆန္ဒကို လေးစားပြီး အတင်းမလုပ်ပါနှင့်။

မေးခွန်း။ အိမ်မှာ ဘောလုံးလေ့ကျင့်ရန် ငွေဘယ်လောက်လိုသလဲ။

အဖြေ။ အိမ်တွင်းအခြေခံလေ့ကျင့်မှုအတွက် ဘောလုံးတစ်လုံး၊ အမှတ်အသား ၄ ခုနှင့် လုံခြုံသောနေရာသာ လိုအပ်သောကြောင့် ကုန်ကျစရိတ်ကို နည်းစေနိုင်သည်။ ပညာရှင်နည်းပြပါသော အကယ်ဒမီသင်တန်းများတွင် မြို့၊ သင်တန်းအကြိမ်ရေနှင့် အဆောက်အအုံအလိုက် စျေးနှုန်းကွာခြားသည်။ မိဘသည် သင်တန်းကြေးမပေးမီ နည်းပြအရည်အချင်း၊ ဘေးကင်းရေးစည်းမျဉ်းနှင့် ကလေး-နည်းပြအချိုးကို စစ်ဆေးပါ။ အခမဲ့ဗီဒီယိုတစ်ခုကြည့်ရုံဖြင့် အရည်အသွေးရှိသော သင်ကြားမှုရမည်ဟု မယူဆပါနှင့်။

မေးခွန်း။ နာကျင်မှုဖြစ်လျှင် ဘယ်အချိန်တွင် ဆရာဝန်ထံ သွားရမလဲ။

အဖြေ။ ရောင်ရမ်းခြင်း၊ လမ်းမလျှောက်နိုင်ခြင်း၊ အဆစ်မတည်ငြိမ်ခြင်း သို့မဟုတ် နာကျင်မှု ၂၄ နာရီကျော် ဆက်ရှိခြင်းဖြစ်လျှင် ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းထံ သွားပါ။ သေးငယ်သော ပင်ပန်းမှုအတွက် အနားယူခြင်း၊ ရေသောက်ခြင်းနှင့် လှုပ်ရှားမှုလျှော့ချခြင်းကို စတင်လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ နာကျင်မှုရှိနေစဉ် ပြန်လည်လေ့ကျင့်ခြင်းသည် ဒဏ်ရာပိုမိုဆိုးစေနိုင်သည်။ ပြန်ကစားမည့်အချိန်ကို ကလေး၏ လက္ခဏာနှင့် ကျွမ်းကျင်သူအကြံပြုချက်အပေါ် အခြေခံပါ။

ပိုမိုလက်တွေ့ကျသော ဘောလုံးလေ့ကျင့်ရေးအကြောင်းအရာများကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုလိုပါက အောက်ပါနေရာမှ စတင်ပါ။

အခုစတင်လေ့လာရန်